Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...
Azrail'in kastı canadır, inan.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...

Seherde uyanırlar cümle kuşlar...
Dill-u dillerince(1) tesbihe başlar...
Tevhid eyler dağlar taşlar ağaçlar...
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...

Semâvâtın kapuların açarlar.
Mü'minlere rahmet suyun saçarlar...
Seherde kalkana hülle(2) biçerler.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...

Bu dünya fanidir sakın aldanma.
Mağrur olup taç-u tahta dayanma.
Yedi iklim(3) benim deyu güvenme.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...

Benim, Murad kulun, suçumu affet.
Suçum bağışlayub günahım ref' et.(4)
Rasûl'ün sancağı dibinde haşret.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan...


1. Dill-u dil: Kendi dillerince.
2. Hülle: Cennet libası (elbise).
3. Yedi iklim: Farklı iklimlerin hüküm sürdüğü ülke toprakları.
4. Ref' et: Lâğvet, kaldır, hükümsüz bırak.


 Güftede, sabah namazını kaçırmış bir insanın, "gözlerim"in şahsında nefsine karşı nasıl
 çığlık attığını duyabilirsiniz. Zira rivayet odur ki, Sultan Üçüncü Murat, bir vakit sabah
 namazını kaçırmış ve içinde duyduğu hicran, bir şiir olarak karşımıza çıkmış.